Ոչ պատահականորեն հայ մեծ իմաստունն ու հանճարը՝ Թումանյանը, ասում էր. «Երկիրը վտանգվում է, երբ որ ժողովուրդը դառնում է ամբոխ... Ժողովուրդն ու ամբոխը իրար հակառակ բաներ են...
Երբ պետության ղեկավարը Թուրքիայից վերադառնում է գրպանում բանան պահած և դա վերածում համազգային քննարկման առարկայի, խնդիրը բնավ ճաշակի կամ դիվանագիտական էթիկետի բացակայության մեջ չէ։ Սա հստակ հաշվարկված տեղեկատվական ծխածածկույթ է...
Ինչո՞ւ Կիպրոսի ղեկավարները չեն ճանաչում Հս. Կիպրոսի «թուրքական հանրապետությունը», Սերբիան չի ճանաչում Կոսովոյի անկախությունը, Վրաստանը չի ճանաչում Աբխազիայի ու Հվ. Օսիայի անկախությունը...
Նախկին ԱԽՔ Արմեն Գրիգորյանը գրում է, որ իշխանությունների ամեն մի քայլ՝ միտված ռուսաստանյան ազդեցությունից անկախանալուն, հանգեցրել է նրան, որ Հայաստանն ավելի կախյալ վիճակում է հայտնվել...
Մյասնիկն էլ հեռացավ՝ թողնելով անմոռանալի հուշեր, իր հետ տանելով մի ամբողջ պատմաշրջան, որի խորհրդանիշը հաղթանակած, արժանապատիվ ու դրական հավակնություններով Հայաստանն էր...
Երեք գերտերությունների ղեկավարների հանդիպման փաստը, որը կանխատեսելի էր տարբեր տեսակի սիստեմային նկատառումներից ելնելով, առաջ է քաշում բազմաթիվ որակապես նոր ու չլուծված հարցեր, որոնցից հիմնականը միաբևեռ ուժային աշխարհին փոխարինելու եկող ուժային բազմաբևեռության տեսակն ու բնույթն է...